รู้สึกอะไรไหมเมื่อมองฟ้า ลองเพ่งมองช้าช้าอาจจะเห็น เมฆที่ล่องลอยแต่เช้าจรดเย็น กำลังรวมตัวเป็นพื้นแผ่นเดียว รู้สึกอะไรไหมเมื่อมองฝน ลองละทิ้งเหตุผลสักประเดี๋ยว ฝนที่โปรยปรายดูแล้วกลมเกลียว ใช่เพียงหยดเดียวที่หล่นลงมา รู้สึกอะไรไหมเมื่อมองดู ธรรมชาติเหมือนครูคอยเตือนว่า เราไม่ได้ยิ่งใหญ่แต่ไรมา ทุกสิ่งล้วนพึ่งพากันและกัน รู้สึกอะไรไหมเมื่อลองคิด เกิดมาหนึ่งชีวิตนั้นช่างสั้น ทำไมไม่สรรค์สร้างความสัมพันธ์ และทำดีต่อกันทุกวันไป