ฟองอากาศ
หากเจ็บช้ำท้อแท้สิ้นหวัง
หมดกำลังหนทางวิถี
หมดกำลังใจท้อแท้สิ้นดี
พวกพ้องหลีกหนีหมดหนทางไป
หากเศร้าผิดหวังโศกาเบื่อหนาย
หากอยู่เดียวดายพร้อมกับร่ำไห้
หากเธอเหงาเศร้าสร้อยเปลี่ยวดาย
อ้างว้างเกินไปเจ็บช้ำเกินทน
เคยไหมวันหนึ่งนั่งอยู่กับกระดาษ
พร้อมมึกวาดปากกาหมึกพ่น
ลองเอาหมึกนั้นหยดไหลลงหล่น
แทนความเจ็บขื่นขมในหัวใจ
หมึกหยดหนึ่งหยดนั้นที่หยดลง
หมึกนั้นคงเข้มบนกระดาษมิไปไหน
หมึกนั้นจะซึมลึกลงไป
แต่เห็นไหมใบสุดท้ายไม่มีเหลือเลย
แทนความนัยของหมึกและกระดาษ
หากเธอวาดความเจ็บช้ำลงเฉยเฉย
หมึกค่อยซึมค่อยจางจนหายไปเลย
แทนการเปรียบเปรยของกาลเวลา
เมื่อเธอพลาดเกิดเจ็บช้ำขึ้น
1745
10
0
หน้าส่วนตัว
