ดอกเดียวดายบานแย้มในยามดึก หนาวล้ำลึกกับพสุธาไทแสนโศกศัลย์ ในวันนี้ทุกดวงใจสะอื้นจาบัลย์ เกินรำพันบอกกล่าวเศร้าเพียงใด.... เดือนดวงงามยังส่องพรายคล้ายวันเก่า หากใจเหงาอ้างว้างกว่าวันไหน วันที่ตะวันดับลับลาจากดวงใจ วันที่ไทยสับสนจนเกินทน ไม่อยากรับรู้ถึงฝันร้าย สิ้นสลายแล้วแก้วจอมใจกลางสายฝน ดอกน้ำตาพร่างพรูในกมล กับวันวนวัฎฎโลกวิปโยคลา นิทรานิรมิตจิตวางว่าง พบกระจ่างเพ็ญจันทร์ ณ กลางฟ้า หอมปาริชาติสวรรค์ลอยลมมา ราวรอท่ารับขวัญวันสิ้นลม....! ................................
1347
2
0
หน้าส่วนตัว
