โอเลี้ยง
ราวกรอนานกั้นหน่อ...รอหนาว
ในจิตโรยกรำยาว...กล่าวย้ำ
คืนราวชิดริดฉาว...คราวชื่น
จินต์จ่อมในขอนช้ำ...คร่ำช้อนลมผา
คราลมหวงล้วงห่ม...ขมหา
ในเหนื่อยจมรอนรา...ล่าร้อน
ใดพาคิดพิศคา...ดาใคร่
ใจว่างดังกรำซ้อน...กร่อนซ้ำดายผวน
มวลผาคูผู้คร่า...มาครวญ
ในเปลี่ยวจิตปรอยรวน...ป่วนร้อย
คลอตรวนชิดติดชวน...ครวญช่อ
ดายลึกหนาวปอนสร้อย...ปล่อยซ้อนโหยเหงา
เผาปอนกวดปวดก้อน...พรเกลา
ผะผ่าวกายรอนเซา...เร่าซ้อน
กรอเกาหนักกักเนา...เกลาหน่อ
หลงขื่นหนาวไขช้อน...ค่อนใช้เมาหมอง
นองไหลขมล่มไข้...ในครอง
หนาวรัดจินต์เลือนปอง...ล่องเปื้อน
พิษของตื่นขืนตรอง..ผองติด ไหวหนาว
ผลักหวั่นเกรงกุมเอื้
1550
23
0
หน้าส่วนตัว
