แค่หลับตาลงช้าๆ อดีตที่ร้าวล้าก็กลับมาเคลื่อนที่ เธอเหยียบย่ำความจริงใจที่ฉันมี ฉันยังจำมันได้ดีกับสิ่งที่ผ่านมา เธอฆ่าเธอทำลาย ความทรงจำทำฉันฝันร้ายจนปวดปร่า เธอทำร้ายหัวใจกัน ด้วยวาจา กรีดลึกเกินกว่าจะกล้าลืมมัน ก่อเกิดเป็นแผลที่ไม่อยากรักษา เพราะยิ่งพยายามยิ่งเจ็บล้ายิ่งสิ้นฝัน หวัง~หวังลึกๆว่าสักวัน ความเจ็บปวดหลายร้อยพันจะทำให้ฉันทรนง