คนโง่ๆอย่างฉันจะรู้อะไร
หยิบจดหมายใบเก่ามาอ่านใหม่
ให้หัวใจมันจดจำคำของเขา
ว่าวันนี้เขาจากไปไม่มีเรา....
เลิกเหงาเหงาคิดว่าเราฝันไป
ในอตีดชีวิตเคยหวานชื่น
ยิ้มระรื่นทุกวันกับตัวเขา
แต่วันนี้กลับมีแต่พียงตัวเรา
ไม่มีเขาคนนั้นครั้งก่อนมา
หยิบจดหมายใบหวานมาอ่านช้ำ
ฟื้นความจำของเราให้คิดถึง
สุดแต่ใจของเราใฝ่คนึง.....
น้อง.รำพึง.ของพี่นั้นหายไป
หยิบปากกามาเขียนลงเป็นอักษร
เป็นคำวอนของพี่คนห่วงหา
คนที่รักจากไปไกลลับตา..
โถ่แก้วตาหายไป ไม่หวนคืน
หยิบปากกาเขียนลงครั้งสุดท้าย
จากหัวใจลูกผู้ชายที่ไร้ฝัน
จากวันนี้ไม่มีแม้คืนวัน.....
ขอทิ้งมันให้ไกลจนลับตา
อยากจะส่งจดหมายนี้ไป
หน้าส่วนตัว
1061
2
0
