เธอคนนั้น ฉันคนนี้ มีความต่าง ตัวคนกลางย่อมรู้ใครคู่ฝัน วจีรสจดจำตามสำคัญ หนึ่งเคียงขวัญ หนึ่งผ่านทางว่างจึงรัก ความพิเศษเกิดแล้วแววสดใส สังเกตได้ทุกเมื่อเยื่อใยถัก ได้รู้เห็นเป็นพยานร้าวรานนัก จุกกระอักกลืนกล้ำสำคัญน้อย หัวใจสาวหนาวเหน็บเก็บเกินซ่อน มอบอาทรไม่ซึ้งจึงต้องถอย ไม่พิเศษเหตุล้าน้ำตาปรอย ยากเกินสอยปวดร้าวหนาวน้ำตา สัมผัสวัดได้ใครเป็นหนึ่ง ตระหนักซึ้งคนนั้นสำคัญกว่า เจ้าของรักหนึ่งไม่ตรึงตรา เจ็บปวดปร่าปลาบแปลบใจแอบเมิน