วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์
ลงรถเมล์แน่นขนัดใจขาดดิ้น
เดินผ่านวินมาข้ามคลองน้ำเน่า
หน้าเปียกเหงื่อเปื้อนงานเป็นมันเงา
พายกระเป๋าร้อยเก้าเก้าเดินเข้าซอย
จบ ม.หกก็เห็นเป็นสาวห้าง
ยืนเฝ้าบูธเครื่องสำอางช่างดูด้อย
ลิปรองพื้นครีมแป้งแพงเลิศลอย
คนเงินน้อยได้แต่มองไม่ลองทา
ปรากฏสองไฮโซสาวพราวเสน่ห์
มาดโก้เก๋แลดูช่างหรูหรา
เดินผ่านบูธประสานมิตรด้วยหางตา
ทำลอยหน้าถามเรื่องเครื่องสำอาง
ฉันคนโง่มีคำตอบมอบคำถาม
แต่ขาดความรู้รอบตอบติดบ้าง
เขาหยามหยันเหมือนขยะตามข้างทาง
คำพูดช่างรุนแรงแทงขั้วใจ
--------
เปิดประตูผุพังย่างเข้าห้อง
แบกความหมองโศกสลดไม่สดใส
เสร็จอาบน้ำดึกดื่นปิดฟืนไฟ
ก็ติดค้างข้างในแม้ยามนอน