พุด
หมายเด็ดดอกรักร่วมต้นบนทางฝัน
ผ่านคืนวันพิสูจน์ใจใครคนหนึ่ง
ได้ค้นพบความจริงสิ่งลึกซึ้ง
เพียงตอกตรึงติดตรมเศร้าหนาวเหน็บใจ
เพราะรักคือทุกข์ใช่ไหมเล่า
แม้นหวานราวน้ำผึ้งถึงไหนไหน
จะกี่วันผันผ่านนานเพียงใด
ไม่ทันไรก็สอนโศกโลกผันแปร
สิ่งจีรังหวังเพียรพบจบเพรงโลกย์
ลารอยโศกสิ้นสุขทุกข์มิแท้
ตามรอยบาทศาสดามิยอมแพ้
จิตแน่วแน่สู่ทางธรรมน้อมนำใจ
มิตั้งจิตอธิษฐานวานวอนไหว้
ลูกเพียงใช้ลมหายใจพิสุทธิ์ใส
ทำความดีพลีกตเวทิตาแผ่นดินไท
อัญมณีใจจักพรายพร่างณ..กลางจิตนิจนิรันดร์...!
..........................................................
1788
3
0
หน้าส่วนตัว
