พักกายลงอิงไหล่ฉันตรงนี้
จะเจ็บมากี่ทีอ่อนล้าอ่อนไหว
พักให้อบอุ่นพอคลายเรื่องหัวใจ
หายโศกเศร้าเมื่อไหร่จะจากไปไม่ว่ากัน
พักใจของเธอลงที่ใจฉัน
พักใจให้แนบกันเพื่อคลายหนาว
บอบช้ำจากใครมากับเรื่องราว
หายดีแล้วค่อยก้าวเดินต่อไป
ฉันเองยังรอเธออยู่ตรงนี้
เจ็บมากี่ครั้งกี่ทีไม่หนีไปไหน
เจ็บมาทุกครั้งยังคงรอรักษาหัวใจ
แม้รู้ว่าเธอหายดีเมื่อไหร่...ก็จะเดินจากฉันไป
"เหมือนเดิม"