windsaint
เหม่อลอย
ไม่อาจเอื้อมเอาหัวใจมาใกล้ชิด
ขอเพียงคิดแอบมองปองห่างเหิน
ไม่ขอฝันใฝ่คว้ามาร่วมเดิน
หรือหยอกเอินหยอกล้อต่อตามใจ
แม้บางครั้งใจลอยคอยเป็นห่วง
เผลอฝันควงห่วงหาหรือปราศัย
แต่ก้อนหินไม่อาจเผลอเพ้อไปไกล
เก็บรักไว้ให้รู้อยู่คนเดียว
แต่บางครั้งใจประมาทมิอาจห้าม
จึงลอยตามดวงใจไม่แลเหลียว
ใจหนอใจห้ามยากลำบากเชียว
ใจเปล่าเปลี่ยวเดียวดายไม่คลายลง
แม้จะรู้เธอไม่รักหักไม่ไหว
เพราะหัวใจไม่วายคลายลุ่มหลง
ยิ่งรักมากยิ่งเจ็บมากแต่ยากปลง
แต่ก็คงได้แค่รักที่ปักใจ
เธอก็รู้บอกไปคงไม่สน
ใครสักคนไม่ร้างห่างหนไหน
คนเพียงหนึ่งซึ่งยังหวังห่วงใย
ตรงนี้ไงใครคนนี้ที่รักเธอ