ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง หรือปล่อยให้อะไรมันพลาดพลั้งจนมาถึงวันนี้ ขอโทษหัวใจ ที่ไม่ยอมรับความจริงที่มี กว่าจะรู้ตัวอีกที ทุกอย่างก็สายเกินไป คำว่ารักที่อยากเอ่ยในวันนี้ คงไร้ค่าสิ้นดีแล้วใช่ไหม เมื่อฉันปล่อยให้เวลา มาเป็นเครื่องกันระหว่างใจ เนิ่นนานผ่านไป ทุกอณูหัวใจของเธอคงชาชิน ฉันคงเหมือนอีกฟากหนึ่งของนาฬิกาทราย ที่กว่าจะซาบซึ้งกับความหมาย ต่อเมื่อทรายอีกฝ่ายหมดสิ้น นั่งมองดูเม็ดทรายที่โอบอุ้ม ความเศร้าเร้ารุมจนไหลริน ในวันที่อยากบอกคำนั้นให้เธอได้ยิน กลับมองไม่เห็นอะไรทั้งสิ้นในใจเธอ