จิตรำพัน
มองเหม่อฟ้าคราคิดสะกิดหวน
ดั่งเชิญชวนควรคู่สู่ใฝ่หา
เมฆาน้อยลอยเคลื่อนเกลื่อนนภา
เอ่ยนัยว่าฟ้าเดียวเกลียวรวมใจ
มองครานี้ฟ้าเดียวเลี้ยวลดกว้าง
ดั่งกีดขวางเราสองให้ผลักไส
เหมือนเราใกล้จริงแท้ช่างแสนไกล
ทัศน์เพ่งนัยน์ไร้เงาให้พบเจอ
ขอฝากรักเอาไว้แทนกายจิต
ให้ตามติดหัวใจไม่ห่างเผลอ
แม้นจากไกลนานเนิ่นฉันและเธอ
ข้างเสมอเจอฉันอย่าเลือนลาง
ไม่รู้ว่านานไหมได้หวนพบ
ไม่รู้ว่าคราวครบจักมัวหมาง
ไม่รู้ว่าเธอนั้นปล่อยใจวาง
โปรดรู้ว่าอ้างว้างและห่วงใย
แสงดาราพาพร่างวางกระซิบ
ขอเธอหยิบรักฉันอย่าผลักใส
ฝากฟากฟ้าพาใกล้เติมจิตใจ
ฝากดาวไว้ให้รู้ดูแลกัน
แม้ว่าฉันไม่รู้เจอวั
2254
15
0
หน้าส่วนตัว
