เหมือนฝันที่หวานล้ำมากค่า
เหมือนน้ำค้างจากฝากฟ้าสะท้อนแสง
เหมือนรวีสาดส่องคล้ายกลั่นแกล้ง
ปลุกให้ตื่นแม้นอ่อนแรงสักเพียงใด
มันก็เหมือนกับเธอ
ที่ฉันเฝ้าทุมเทให้เสมอด้วยใจรักใคร่
แต่กลับไม่เห็นค่าหมดเวลาก็จากไกล
เหลือเพียงความพลิ้วไหว...กับเมฆเหงาก้อนใหม่ที่ล่องลอย