แก้วประเสริฐ
โลกใบนี้สุดกว้างไกลในความคิด
อย่าได้ติดริดรอนหทัยใจของเขา
วิสัยทัศน์ความเจริญขึ้นไม่บางเบา
เรื่องเราเขาควรจำแนกแยกจากกัน
การศึกษาเล่าเรียนหาความรู้
ยุคนี้ครูสร้างบทเรียนเพียรขยัน
หาสิ่งใหม่ให้ทันโลกอย่างเขากัน
เพื่อสร้างสรรค์เด็กนั้นให้ทันคน
เขาปล่อยแล้วให้เด็กคิดสร้างสรรค์
เพื่อในวันข้างหน้าจะได้ไม่สับสน
ทันยุคโลกทันสมัยจะได้ให้ทันคน
เกิดเป็นตนคนละยุคอย่าฉุดไป
เราแก่เฒ่าเขายังหนุ่มและวัยสาว
เหมือนต้นข้าวแรกแย้มสุดผ่องใส
ผลิตใยผลย่อมงอกงามปล่อยเขาไป
เพียงแต่ได้คอยดูแลและตักเตือน
เด็กนั้นผิดมิใช่ว่าให้เขาชอกช้ำ
คอยเตือนร่ำพร่ำหาทางดุจเสม