มือสัมผัสปากกาสู่หน้ากระดาษ แต้มรอยวาดด้วยรักแห่งอักษร ความรู้สึกลึกซึ้งถึงอาทร เขียนเป็นกลอนลึกล้ำสัมผัสจาร... โอ้สายลมเวลามาแผ่วพัด ภาพความชัดย่อมเลือนเหมือนแก่นสาร เหลือแต่รอยขาดวิ่นของชิ้นงาน ที่รอการหันดูจากผู้คน ฉันมิได้หวังชื่อเพราะมือเขียน เพียงเพื่อเพียร...รู้สึกและฝึกฝน เพียงเพื่อเผยเชื้อไฟแห่งใจตน ให้คุข้นด้วยหวังอีกครั้งครา เพื่อแสงแดดสีทองรองอรุณ จะแผ่อุ่นไออวลมวลพฤกษา เพื่อเสรีแห่งรักจักทาบทา ให้โลกล้าแห่งกวีมีชัยเอย...