Prayad
คืนสงบซบม่านวิมานฟ้าจันทร์เจิดจ้าเต็มดวงในห้วงหาวแสงยิบยับดุจเพชรคือเกล็ดดาวงามวับวาวน่ารักจักรวาลวิสาขะเดือนเพ็ญเด่นสง่าขาดนางฟ้าคู่เคียงฟังเสียงหวานยินแต่คำผรุสวาทสาดวิมานคงแหลกลาญย่อยยับถึงอับจนเหลือเพียงแต่เทวานั่งว้าเหว่ต้องร่อนเร่พรายพลัดคราขัดสนเคยชี้ชวนยวนเย้าเสาวคนธ์กลับทุกข์ทนหม่นหมองนองน้ำตาวิมานแก้วแววไวเคยไสยาสน์ต้องนิราศแรมร้างห่างเวหาเมื่อเทวีศรีเสน่ห์เกลียดเทวาจักรวาลม่านฟ้าก็น่าชังจึ่งขอแต้มลายลักษณ์อักขระไว้พบปะอ่านจบสบสมหวังณ ห้วงหาวดาวเกลื่อนเตือนภวังค์ประหนึ่งดังเครื่องหมายนิยายรักวอนเทวีศรีนภาเมตตาบ้างถึงถากถางยอมช้ำระกำหนักมิรังเกียจพจมานยังหวานนักเถอะ...พบพักตร์คงสิ้นรา
1771
2
1
หน้าส่วนตัว
