ขลุ่ยหลิบ
เฝ้าถามว่าใจเรารักเขาหรือ
ใจพาซื่อตอบว่ารักอนรรฆค่า
ถามอีกครั้งถึงหัวใจยามไกลตา
ใจตอบว่าอาวรณ์จวบค่อนคืน
ไม่พบเขาวันไหนใจจะขาด
แทบไม่อาจปรามใจให้ทนฝืน
แม้รู้ว่าจะพบกันวันมะรืน
ใจก็ตื่นตาฝันเร่งวันวาร
เออกระไรรักนั้นช่างแปลกหนอ
เพียงตาต่อตากันก็ฝันหวาน
ยามเขามองอ้อยอิ่งนิ่งและนาน
ก็หวามปานจะดับกับสายตา
รอยสัมผัสตามใจถึงในฝัน
คำพูดอันตรึงใจชวนใฝ่หา
กับรอยยิ้มอันอบอุ่นกรุ่นวิญญา
คอยเตือนว่าเขาจับจองห้องหทัย
เพิ่งเคยรสเคยรักอันหนักหน่วง
จึงแดดวงวาบหวามปรามไฉน
เป็นของเขาแทบทั้งตัวและหัวใจ
ด้วยฤทธิ์ไฟรักลามตามอารมณ์
เขาจริงจังกับเราหรือเปล่านั่น
ซึ้งแก่ขวัญว่
หน้าส่วนตัว
773
26
0
