อัลมิตรา
๑.
..๏ โรมิโอหลั่งเลือดแล้ว.........วายปราณ
คงมั่นตราบอวสาน................รักแท้
หากมิอาจทัศนาการ..............โลหิต พ่อเฮย
สาเหตุฤๅเลศนัยแล้...............เช่นนี้ดังกัน ฯ
๒.
..๏ เพียงผองมโนภาพด้วย-....อุปมา
อันสุนัขตัวชรา-.....................ขุดแล้ว
จินตภาพติดตามตา...............ตรึงจิต ยิ่งแฮ
แฝงซึ่งความสอดแคล้ว.........บ่ได้ลืมเลือน ฯ
๓.
..๏ สายวสันต์อันเปรียบด้วย....โศกศัลย์
ยังพร่างพรมข่มขวัญ...............ไป่สิ้น
นับแต่แม่วิลาวัลย์...................พลัดพราก
คงแต่ความแดดิ้น...................ค่ำเช้าทุกข์ระทม ฯ
๔.
..๏ เหน็บหนาวราวไร้ที่............อาศัย
จมดิ่งน้ำฝน