เฝ้านับวันรอเวลาจนถึงวันนี้
วันนี้แล้วสิที่จะได้พบคนดีของฉัน
นับตั้งแต่วันที่เราทั้งสองต้องจากกัน
ไม่มีวันไหนเลยที่ใจฉันไม่คิดถึงเธอ
ที่รักจ๋าหัวใจดวงนี้มันอ่อนล้า
ตามประสาผู้หญิงที่ชอบอ่อนไหว
อาจเพราะเราสองไม่ได้ชิดใกล้
แต่ความห่างไกล..ก็มิอาจกั้นใจเราสองให้ห่างกัน
อยากกอดเธอไว้อย่างนี้นานๆ
จะได้จดจำไออุ่นเธอยามต้องไกลห่าง
เมื่อเราต้องร้างไกลกันคนละทาง
ความรู้สึกบอกว่า...เธอยังอยู่ข้างกายตลอดเวลา
รัก...นะ...ตัวเอง^_^