ยามอาทิตย์ อัสดง ลงขอบฟ้า เหล่านกกา โผผิน บินกลับรัง เหล่านกน้อย บินกลับ สุดกำลัง ทิ้งความหลัง อยู่ลำพัง เพียงเดียวดาย ฝูงค้างคาว เกรียวกราว บินเต็มฟ้า เป็นเวลา หาเหยื่อ ของจุดหมาย เปรียบเครื่องจักร กินแมลง เครื่องทำลาย แมลงตาย หายไป อยากมากมี ถึงแม้มืด ก็บินได้ ไม่กลัวเกรง เพราะมันเปล่ง คลื่นเสียง ให้บินปรี่ ทั้งว่องไว แมลง ไร้ทางหนี จ้าวราตรี จึงเหมาะ แก่ค้างคาว