๏..เพียงสายลมพัดผ่านกังวานแว่ว ดังผะแผ่วเหมือนหัวใจได้ยินเสียง คนห่างไกลเคยคู่เคยอยู่เคียง ส่งสำเนียงสื่อความหมายให้ลมพา ฝากไปถึงคนไกลฝากไปบอก ในละลอกลมพลิ้วละลิ่วหา แม้อยู่ห่างกันไกลสุดสายตา ยังปรารถนาแหนหวงด้วยห่วงใย ถึงมิอาจจับต้องหรือมองเห็น อาจเยือกเย็น ฤๅ รุ่มร้อนจนอ่อนไหว เพียงยอดหญ้าโยกโยนโอนกิ่งไกว ลมโลมไล้ใบหญ้าด้วยอาวรณ์ ขอแค่เพียงจดจำในสัมผัส เมื่อลมพัดโอบกอดด้วยออดอ้อน หากว่ายังปรารถนาโปรดอาทร คือคำวอนไม่เปลี่ยวดายกลางสายลม
1576
1
0
หน้าส่วนตัว
