....เทียนเล่มน้อยค่อยค่อยปล่อยแสงหรี่ เทียนเล่มนี้ที่ที่ให้แสงสว่าง ยามราตรีที่มืดมิดปิดอำพราง แสงสว่างจากร่างน้อยปลดปล่อยความมืดมน ....ยืนร่ำให้น้ำตาไหลเป็นสายธาร แม้ร้าวราน..สู้ทนเพียงเพื่อเธอ ก้าวสู่ฝันที่มั่นไม่พรั้งเผลอ เทียนเล่มนี้แหละเธอ..จะเปิดทาง ....แต่ชะตาเหมือนฟ้ามากลั่นแกล้ง ยามหมดแรงแสงล้าน้ำตาไหล ชีวีมอดดับลงสิ้นดงไฟ เขาเปลี่ยนไปไม่เห็นค่าน้ำตาเทียน ....เคยร่ำให้เสียใจไม่เห็นผล แม้สู้ทนจนสิ้นน้ำเทียนไหล เขานำพาคุณค่าแค่แสงไฟ ไม่ใส่ใจไม่เคย..เห็นด้ามเทียน.