สายใยรักหักลาน้ำตาหลั่ง รักกลายชังระทมสุดขมขื่น ยากระงับดับโศกโลกพังครืน ไห้สะอื้นไฟเศร้าแผดเผาทรวง สิ้นสัมพันธ์ฝันดับดาวลับแล้ว หายใจแผ่วอกสะเทือนตอนเดือนล่วง ใจเคยปักว่ารักแท้แค่ลมลวง เฝ้าแหนหวงโหยหาล้าระทม เยื่อใยงามก้าวข้ามยากลำบากนัก ฝืนใจหักเพียงใดไม่อาจข่ม มิพบเจอแต่เผลอจำแต่คำคม ความหวานบ่มชวนไหวใจกระเจิง จบเสียเถิดหัวใจใยหลงผิด เดินหลงทิศหลงทางฝันค้างเติ่ง หมดเวลาเห่ฝันสิ้นบันเทิง น้ำตาเจิ่งนองแก้มแล้วแย้มยิ้ม
1909
19
0
หน้าส่วนตัว
