ปริญญา อินทร์อุดม
ยามชีวิตขาดแคลนแสนโชคร้ายความรักหาย เพื่อนห่าง หวังร้างหวังบนความขาดซ้ำซ้ำเพียงลำพังช่วงชีวังมิรู้อยู่อย่างไรเป็นช่วงที่ชีวาตม์ขาดพี่เลี้ยงคอยอยู่เคียง อาทร วอนถามไถ่ด้วยความรัก ทักท้วงด้วยห่วงใยชีวิตใดก็ต้องอิงพิงสักคนเพราะชีวิตอยู่ไม่ได้ถ้าไร้รักคอยเป็นหลักหัวใจในบางหนยามหัวใจแห้งผากยากอดทนรักคือฝนหยาดชุ่มหุ้มหัวใจถ้าหากในชีวียังมีเพื่อนคอยตักเตือนปลอบขวัญวันร้องไห้คอยปลอบปลุกลุกช่วยคอยอวยชัยปัญหาใหญ่ทุกข์หนักจักผ่อนคลายและถ้าหากชีวียังมีหวังการจะยังชีวีมีความหมายคนที่เจตนาฆ่าตัวตายล้วนโชคร้ายที่ชีวาตม์ขาดพร้อมกันคนขาดแคลนคนหนึ่งจึงมองหาพี่เลี้ยงของชีวามาปลอบขวัญ"เมื่อเธอให้พิงพึ่งจึงสำคัญเป
1907
2
1
หน้าส่วนตัว
