บินเดี่ยวหมื่นลี้
..๏ แสนอาดูรพูนโศกวิโยคนัก
เกินห้ามหักดวงจิตด้วยคิดถึง
โอ้สวาทปรารถนายังตราตรึง
ยากฉุดดึงห้วงฤทัยหายอาวรณ์
ฤๅเพรงกรรมนำหนุนบังบุญเก่า
พรากสองเราไกลยิ่งด้วยสิงขร
เวิ้งทะเลเห่ล้อมอ้อมอัมพร
เข้าคานคอนซ้อนแทรกแยกฤดี
ฤๅภพชาติวาสนาเมื่อครานั้น
มิสำคัญสัญญาวาจาพี่
ที่ตั้งจิตอธิษฐานขานวจี
ขอภพนี้ครองคู่อยู่ด้วยกัน
จึงผันผกตกสิ้นถวิลหวัง
อุระคั่งปลั่งโศกวิโยคศัลย์
ความช้ำชอกตอกย้ำเกินจำนรรค์
แม้นภักดิ์มั่นก็ยากอยู่เป็นคู่ครอง
ทนก้มหน้ารับกรรมที่ย่ำจิต
ชั่วชีวิตอับจนแสนหม่นหมอง
สะอื้นอั้นปวดปร่าน้ำตานอง
ปล่อยครรลองจองจำมิคร่ำครวญ๚ะ๛