ศรีสมภพ
บนครรลองทางสองแพร่งแบ่งให้เลือก
มือถูกเชือกมัดให้ชกจำชกสู้
ถูกบังคับโดยอ้อมพร้อมการขู่
โดยมิรู้จุดหมายปลายทางนั้น
ยังมีศักดิ์มีศรีที่จะคิด
เลือกชีวิตลิขิตทางจะสร้างฝัน
มันเป็นสิทธิ์ประชาธิปไตยใช่ไหมนั่น
ก็อยากฝัน แม้ฝันนั้นมันไม่จริง
จำทนอยู่ช่องกลางหว่างความแย้ง
ที่สองแพร่งถูกแบ่งแยกแตกห่างทิ้ง
มันลังเลสงสัยใช่ประวิง
ในความจริงที่อึมครึมซึมกะทือ
เลือกทางเก่าเข้าทางใหม่ใจยังหวั่น
ว่าเลือกนั้นมันถูกต้องจะครองถือ
คงเปลืองเปล่าเข้าจับปลาคาสองมือ
ยากยึดยื้ออย่างไร ต้องใคร่ครวญ
ทางเส้นเดิมเริ่มแรกนั้น บรรพ์บุรุษ
แผ้วถางขุดด้วยแรงกล้าศรัทธาล้วน
หลายรุ่นยุคปลุกปั้นกันขวายขวน