ครูพิม
เมื่อรักก่อเกิดในดวงใจนี้
ใจก็มีที่หวังเสรีมฝั่งฝัน
ล้านถ้อยคำล้ำค่ามากำนัล
ร่วมแบ่งปันทุกข์ร้อนช่วยผ่อนคลาย
เมื่อรักงามตามใจที่ใฝ่หา
ด้วยศรัทธาฝ่าฟันด้วยมั่นหมาย
ว่าวันหนึ่งถึงวันฉันเคียงกาย
ลบฝันร้ายที่ผ่านผลาญชีวี
เมื่อรักมีมีรักอีกครั้งหนึ่ง
ทุกคำนึงจึงไขว่คว้าหาวิถี
แม้นตระหนักความจริงทุกสิงมี
แต่ใจนี้มิอาจตัดขาดกัน
เมื่อรักบานวานวันที่ผันเปลี่ยน
ใจยังเพียรเขียนหวังตรงฝั่งฝัน
ปลอบประโลมใจล้ามานานวัน
พี่เหมือนจันทร์ส่องฟ้ายามราตรี
เมื่อรักเราเข้าใจในรักแล้ว
จึงเห็นแววรักจริงใจมิหน่ายหนี
สัญญารักสลักมั่นในฤดี
ว่าไม่มีหนีร้างไปห่างใจ
เมื่อร