... ยศ สุข สรรเสริญ ...
ยศ ... บังเกิดมั่งมีศรีสง่า
เสื่อมขึ้นมาต้องเศร้าสร้อยทุกข์หงอยเหงา
สุข ... สรรเสริญเชิดสวมหัวให้มัวเมา
ตาย ... ก็เผากลบผืนดินสิ้นชีวี
อันที่จริง ... สุข ... ใดใดไหนจะเท่า
คือ ... สุข... ที่เรายิ่งใหญ่ในศักดิ์ศรี
ถึงเสื่อม ... ลาภ ... อัปยศ หมดชีพพลี
" ทำความดี " ไม่เสื่อมค่าคำว่าคน
โดย: kundoctorgon