โอมเพี้ยง
ณ ยามนี้ฉันอยู่ตรงเส้นขอบฟ้า
เพียงเพ้อชะเง้อหน้ามองหาเธออยู่ไหน
ห่างไกลเหลือเกินป่านนี้เป็นเช่นไร
อีกนานมั้ยกว่าคนดีของใจจะกลับมา
ป่านนี้..เธอคงไม่รู้ว่าใครคิดถึง
นี่ยังไม่ถึงครึ่งของใจที่โหยหา
คว้าไขว่เอื้อมใยรักกลับคืนมา
จนป่านนี้...ยังไม่มีทีท่า...จะเป็นจริง