วิ่งตามเธอมานานแสนนาน ต้องทนทรมานมากเธอรู้ไหม กับการที่ฉันรักเธอ แต่เธอไปรักใคร กับการที่เธอขังฉันไว้ด้วยความผูกพัน ถามว่าอยากไปจากเธอไหม ความจริงก็ไม่ได้ต้องการอย่างนั้น เพราะเธอคือความรัก ความผูกพัน ที่ฉันไม่ต้องการเสียไป ยอมเหนื่อย ยอมท้อ ยอมล้า ยอมรอจนกว่าเธอจะเห็นรู้ไหม แต่ที่กลัวยิ่งกว่าสิ่งใด กลัวรอแล้วเธอจากไปก็จบกัน ให้ความเชื่อมั่นฉันสักนิดสิที่รัก ว่าจะไม่จากไปไหนทั้งนั้น วันนี้ฉันเหนื่อยและล้ากับความผูกพัน อย่าให้ฉันต้องเหนื่อยเกินไปเพราะมันจะหมดใจ