พิกุลทอง
เมื่อรักร้าง ทิ้งไว้ ให้ก่อเกิด
แผลในใจ ถือกำเนิด สะท้านไหว
เมื่อสองเรา ไกลห่าง จากกันไป
ทิ้งรอยใจ ให้คิด นิจนิรันดร์
ถ้าหากเจ็บ เพียงแผล ยังแก้หาย
เจ็บแค่กาย ชีวา ไม่อาสัญ
แต่เจ็บยิ่ง กว่าตาย วายชีวัน
เจ็บต้องจาก จอมขวัญ พรากกันจร
อ้างว้างนัก อ้างว้างแท้ แผลเจ็บแปลบ
เจ็บหัวใจ แสนแสบ เมื่อแนบหมอน
รอยน้ำตา ไหลหลั่ง ดั่งชลธร
ไหลเป็นคราบ เปื้อนหมอน ที่นอนมา
อยากลืมเรื่อง เฟื่องรัก หนักชีวิต
หันมาคิด เริ่มต้นใหม่ มารักษา
แผลในใจ เธอฝากไว้ ได้เยียวยา
สู้ก้มหน้า รักษา แผลในใจ
อดีตกาล ผ่านมา ข้าจำไว้
เป็นบทเรียน เรื่องรักใคร ต้องศึกษา
ไม่ใหลหลง ปลงจิต อนิจจา
อายแสนอาย เสียห
1932
10
0
หน้าส่วนตัว
