ทอดทายสายสืบไว้ นานมา มรรคสู่สวรรคา ทอดทิ้ง เดินดายใจเปลี่ยวพา วิเวก บ่เช่นมโนนึกเพริศพริ้ง ที่แท้ ธรรมา เมืองล่าเมืองรุกเร้า ทุกที หนีสุดหนีชั่วชีวี ทั่วถ้วน เมืองยังล่ามาราวี ผองพรรค ลูกหลานเราทั้งหลายล้วน กินแล้ว ด้วยเมือง ทางทอดทางเท้า เดินมา กั้นเมืองรุ่งเรืองพา สูญสิ้น ขอเมืองโปรดเมตตา อย่าก้าวล้ำเลย เพียงนี้เราจักแดดิ้น ที่สิ้นหนทาง บรรพชนเรารู้ เพียงใด เราสืบเราสานใจ เรียงร้อย กั้นเมืองเมลืองไกล เร
1093
0
0
หน้าส่วนตัว
