อยู่คนเดียวเปลี่ยวเหงาเศร้าดวงจิต ขาดคนใกล้ชิดสนิทเสน่หา อยู่คนเดียวแสนเปล่าเปลี่ยวอุรา หยดน้ำตาตกในใจร้าวรอน ท่ามกลางป่าเขาลำเนากว้าง แสนอ้างว้างอยู่เดียวเปลี่ยวนักหนา อยากมีคู่ใกล้ชิดทุกเพลา คงจะพาใจสุขหมดทุกข์เอย เหงาเหงาเศร้าใจนักหนา ขาดคนเมตตาให้ความสุข อยากมีรักจนเกิดเป็นความทุกข์ ไม่เคยมีความสุขในรักเลย