ลำน้ำน่าน
ท้องฟ้าที่เปลี่ยนไปในวันนี้....
ครวญกวีพร่างพรายคล้ายเย้ยหยัน
เมื่อความรักพลันสลายตายจากกัน
ร้างสัมพันธ์ไร้ค่ากว่าใครใคร..
ทิ้งหาดทรายสายน้ำร้างสายลม
ดั่งสายฝนพัดทรายสลายไหล
เดินโดดเดี่ยวเชี่ยวกรากบนทางใจ
เป็นอย่างไร....ร้างไปใคร่ถามความ
น้ำทะเลสีระทมบนทางเปลี่ยว
รอจันทร์เสี้ยวคืนนี้เอ่ยคำถาม
ว่าเหตุใดความรักมาจรจาง
จะอ้างว้างอีกนานมั้ย..ในรอยทราย
ยามฝุ่นทรายฟายฟ่องล่องกับลม
พายุฝนเริ่มกระหน่ำย้ำความหมาย
อุ่นไอรักเคยประจักษ์ปรากฎกาย
ช้ำพราวพรายกับใจที่ไม่ลืม....
ตะวันลาปลายฟ้าเริ่มอ่อนแสง
หมดเรี่ยวแรงบทบาทที่อยากฝืน
ประทับรอยฝากไว้อยากได้คืน
ลมพัดครืนพร่ำฝังทราย...หม