สุสานสีน้ำฟ้า
ป่านฉะนี้...คนดี...เป็นเช่นไร
หนาวบ้างไหม...มีใครบ้าง...อยู่เคียงข้าง
ป่านฉะนี้...คงมีลูก...ไม่อ้างว้าง
แต่โลกกว้าง...มีฉัน...เพียงลำพัง
ป่านฉะนี้...อากาศหนาว...ยิ่งน้ำแข็ง
ลมก็แรง...ลอยเคว้ง...เว้งความหวัง
แต่เธอนั้น...คนเต็มเปี่ยม...ด้วยพลัง
มีไอรัก...หนุนหลัง...ไม่เหน็บหนาว
ป่านฉะนี้...เธอคงมี...ลูกมีเต้า
ส่วนตัวเรา...ยังร่ำไห้...กับความร้าว
เธอนั้นคง...มีลูกชาย...แถมลูกสาว
ดังดวงดาว...ที่ล้อมเดือน...ไม่เลือนลา
ป่านฉะนี้...เธอนั้น...คงสุขสม
ทรัพย์อุดม...เพรียบพร้อม...ด้วยหน้าตา
ส่วนฉันนี้...ยังเป็นคน...ที่ไร้ค่า
วาสนา...เกิดมา...ช่างไร้บุญ
ป่านฉะนี
1541
3
0
หน้าส่วนตัว
