มองเห็นความว่างเปล่า ที่เราเฝ้าค้นหา ได้แต่รอเวลา นานช้าเกินจะรอ ใฝ่ฝันอีกกี่ครั้ง ก็ยังเฝ้าหยอกล้อ ผิดหวังกี่ครั้งหนอ เกินพอแล้วความรัก พบหน้าโดยบังเอิญ ทำเมินไม่รู้จัก กลัวเราจะถามทัก ตระหนักแล้วความจริง หว่านล้อมเอาทุกอย่าง เคียงข้างแม่ยอดหญิง แล้วกลับมาทอดทิ้ง เธอยิ่งกว่าพวกโจร หัวใจให้ไปแล้ว วี่แววยิ่งสับสน มองเห็นความแต่ต้น ถูกปล้นจนหมดตัว ๒ มิถุนายน ๒๕๕๒
1040
21
0
หน้าส่วนตัว
