ลมหนาวพัดผ่านกายคล้ายเป็นไข้ เจ็บปวดใจเหลือเกินเธอเมินหนี คงเป็นกรรมเก่าก่อนย้อนชีวี ทุกนาทีรวดร้าวเศร้าเหงาทรวง ปลดปล่อยฉันให้ไปไกลสุดหล้า หยาดน้ำตาไหลรินสิ้นแหนหวง อโหสิกรรมให้ใจทั้งดวง พ้นจากบ่วงรักซ้อนย้อนยอกใจ เกลียดฉันพอหรือยังไยชังนัก ถ้าไม่รักขอลาอย่าผลักไส จะขออยู่คนเดียวแม้เปลี่ยวใจ อยากร้องไห้กับหมอนวอนถึงเธอ คิดถึงฉันได้ไหมแม้ไม่รัก อาวรณ์นักห่วงใยให้เสมอ ห่างกันสุดปลายฟ้าจำลาเธอ รักยังเอ่อล้นทรวงยอดดวงใจ
1044
5
0
หน้าส่วนตัว
