ครูพิม
ลมหนอลมพัดชื่นระรื่นจิต
ต้องกายนิดก็สดใสไร้ปัญหา
ลมต้องกายคราใดได้พึ่งพา
เพราะถึงคราร้อนก็คลายสบายตัว
ลมคิดถึงลมรักชักหนักจิต
เป็นลมพิษโหยหาพาปวดหัว
แม้นลมรักชักใยใจเริ่มกลัว
ฟ้าสลัวเริ่มหม่นสิ้นหนทาง
ลมอะไรก็ไม่ร้ายเท่าลมปาก
หากลมถากจะเจ็บจิตให้คิดหมาง
กลายเป็นลมริษยามาระวาง
กลายเป็นทางมือมิดคิดไม่ดี
ลมเอ๋ยลม
วานลมห่มใจที่ร้อนผ่อนที่นี่
แม้นว่าใครใจร้อนรุ่มกลุ้มฤดี
ลมช่วยชี้ช่องทางระหว่างใจ
ลมเจ้าขาพาใจฉันในวันนี้
หอบรักที่สานทอก่อได้ไหม
ลมช่วยชักทักทอต่อเส้นใย
แล้วพัดไปบอกข่าวว่าเฝ้ารอ....
๑๒ กรกฎาคม ๒๕๕๐
1482
17
0
หน้าส่วนตัว
