เธอมาจากฟากฝั่งของความฝัน มาปลอบขวัญคนหมองให้ผ่องใส ประโลมโลกย์โศกกำสรดรันทดใจ แต้มฟ้าใหม่ด้วยเรียวรุ้งรุ้งแห่งรัก เธอมาพร้อมฝนพร่ำเย็นฉ่ำชื่น มาลบริ้วรอยขื่นคนทุกข์หนัก เปรียบดวงดาวคืนเดือนมืด สดใสนัก คือศาลาริมทางพักของคนจร เธอมาจากป่าสูงพร้อมผีเสื้อ พร้อยเรียวปีกแลอะเคื้อวะวับว่อน ล่องทะเลเร่นาวาความอาทร เก็บดอกไม้ช่ออ่อนอ่อนมาเอาใจ ดุจดังดวงตะวันฉายยามรุ่งสาง ปรากฏร่างกลายมาวันฟ้าใส จากโพ้นถิ่นดิ่นแดนอันแสนไกล เติมสีสันโลกให้อำไพพราว.....