๏ วารวันหันเบิ่งผู้- ..... ทำนา ทั่วเฮย เคียวเก่าเข้าซอกฝา.... บ่ฟื้น ตอข้าวต่างตกคา- ...... คูขอด แห้งเนอ คลื่นแผ่วแว่วสะอื้น ..... สดับโอ้จิตเห็น ๚ะ๛ ๏ วารวันบ่หันเบิ่ง หาบรรเทิงสิแลเห็น คราบชุ่มทางกระเซ็น ดอกเหงื่อดื่นเกินด่างเดียว ๏ เสื้อเก่าตัวมักคุ้น รอยปะชุนซีดหม่นเซียว มือสั่นพร้อมด้ามเคียว เกี่ยวกอข้าวรอตะแคง ๏ รวงแลด้วยข้าวลีบ เฉกโดนบีบให้แบแห้ง ซังกุดทรุดเปื่อยแปลง บ่งบอกร้างเกินว้างดาย ๏ สองเข่าที่คางเกย หรือบอกเผยทางสุดท้าย น้ำตาแม้นไม่กราย คงตกร่วงกลางทรวงล
3004
9
0
หน้าส่วนตัว
