นกจ๋า ลมเชยมาพัดหวนทวนกระแส เจ้าไม่ แลต้นไม้เหี่ยวใยไม่เหลี่ยว หรือมีดงไม้กว้างคอยให้เที่ยว จึงไม่เหลี่ยวหวนรังที่ยังรอ นกเจ้ามีเสรีบินผ่านฟ้า สู่เวหานภาจากเรือนหอ แต่ตัวเราต้นไม้เหี่ยวปักรากรอ ลมพัดตอรอวันล้มอยู่ลำพัง ต้นไม้นี้ยังห่วงนกทุกเช้าค่ำ รอฟังคำเจ้าพูดยามหวนหลัง เห็นเจ้ากลับสุขชื่นยามคืนรัง ต้นไม้ยังชุ่มใจให้ยินดี ข้าต้นไม้หาติดตามนกอย่างเจ้า จึงขอเอาความห่วงใยส่งให้นี้ หวังเพียงเจ้าจะล่วงรู้ความหวังดี จะปราณีต้นไม้เหี่ยวที่เปลี่ยวใจ
1364
8
0
หน้าส่วนตัว
