หน้าส่วนตัว
ในที่สุด
ฉันก็มาพบตัวเองนั่งอยู่ที่โคนต้นไม้นั้นอีก
ภาพใบไม้อ่อนสีเขียวละมุนเคลื่อนเข้ามาในหัวอย่างเศร้าสร้อย
จากนั้นก็ค่อยๆกลายเป็นสีเขียวสดใส...แล้วก็แดงระเรื่อ
ในวูบนั้นเอง
ฉันรู้สึกถูกจู่โจมด้วยความเจ็บปวดที่ดิ่งลึกและเชือดเฉือนอย่างที่สุด
อย่างไม่รู้ตัว...
ฉันลุกขึ้นกอดต้นไม้ไว้แน่น
แล้วเกร็งสองมือจิกเล็บลงไปที่ลำต้นของมันอย่างทุรนทุราย
หยาดน้ำสีขาวข้นไหลรินมาตามร่องที่ถูกเล็บกรีด
ฉันจ้องมองอย่างตะลึงงัน...
1104
4
0
