ท่ามกลางแสงไฟมัวซัว ในคืนมืดสลัวอ้างว้าง ความหวังริบหรี่เลือนลาง หัวใจหล่นคว้างจมดิน บทเพลงบรรเลงเศร้าสร้อย เดือนลอยเหมือนลับดับสิ้น เสียงไผ่สีกอแว่วยิน กรีดใจแทบดิ้นสิ้นลม เดินดุ่มเดียวดายลำพัง หมดหวังความฝันพลันล่ม เหมือนตกบ่อน้ำใกล้จม สุดข่มห้ามใจไร้น้ำตา เพียงฟางเส้นบางยึดไว้ หวั่นใจฟางขาดหมดท่า ชีวิตไม่เหลือราคา คุณค่าไม่เหลือให้ใคร ทนอยู่เดียวดายลำพัง หมดหวังหมดคำร่ำไห้ เอื้อมมือไขว่คว้าหาใคร มีไหมเข้าใจสักคน
1819
9
0
หน้าส่วนตัว
