21 มีนาคม 2545 14:52 น.
กาดาษ
ดีใจนะที่ได้รู้จักกับเธอ
ถึงแม้จะไม่เคยได้เจอกัน
แค่ได้พูดคุยในแต่ละวัน
ก็ทำให้ชื่นฉ่ำไปทั้งใจ
เธอเคยบอกว่ารักกัน
จากวันนั้นใจฉันเริ่มหวั่นไหว
เธอโทร.มาฉันเลยไม่ค่อยกล้าพูดอะไร
ก็ใจมันสั่นไหวทุกครั้งที่เธอโทร.มา
เธอคงไม่รู้สินะ
เพราะฉันเคยบอกว่าเธอเป็นแค่เพื่อน
จริงๆแล้วภายในใจมันย้ำเตือน
ว่าคิดกับเธอเกินเพื่อนธรรมดา
มาวันนี้คงสายไปแล้วใช่ไหม
เพราะเธอมีใครที่ใจเธอใกล้กว่า
ฉันคนนี้คงเป็นแค่คนขั้นเวลา
เธอแค่เข้ามาแล้วผ่านไป
คิดได้ตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์
ถ้าจะโทษคงต้องโทษที่ตัวฉัน
ในวันนั้นบอกเธอเป็นเพื่อนกัน
ทั้งที่ใจคิดเกินกว่านั้นตลอดเวลา
เธอไม่ใช่คนผิด
จงทำตามความรู้สึกนึกคิดที่ใจเธอเรียกหา
ปล่อยฉันไว้กับภาพความทรงจำ..ที่ผ่านมา
แล้วสักวัน..น้ำตาคงช่วยพาทุกอย่างไปจากใจ
21 มีนาคม 2545 14:09 น.
กาดาษ
คืนนี้ฉันนั่งมองดาวบนท้องฟ้า
ในใจก็อยากรู้ว่า..ฟากฟ้าสิ้นสุดที่ตรงไหน
เพราะมีใครคนหนึ่งซึ่งเป็นคนของหัวใจ
มาลาจากฉันไปไกลสุดขอบฟ้า
เราจากกันไกลถึงเพียงนี้
อยากรู้ว่าใจคนดียังมีฉันอยู่บ้างไหม
ส่วนใจฉันยังมีเธอทุกอณูของหัวใจ
คืนวันจะผ่านเนิ่นนานเพียงใด..ยังมีเธอ
อยากให้รู้ว่าใจฉันยังคงมั่น
จะร้อยปีหมื่นวัน ยังมีเธออยู่เสมอ
ไม่เคยเลยสักวินาทีที่จะลืมเธอ
ก็ฉันเผลอมอบใจให้เธอไปแล้วทั้งใจ
หน้าส่วนตัว
781
