26 มีนาคม 2545 16:04 น.
กาดาษ
อย่าได้ไหม
อย่าบอกว่าเธอรักฉัน
ในเมื่อเธอไม่เห็นความสำคัญ
เธอจะเอ่ยคำนั้นเพื่ออะไร
คำว่ารักเธอคงพูดได้ง่าย-ง่าย
แต่เธอคงไม่รู้ความหมายมันใช่ไหม
แล้วจะพูดให้มันได้ประโยชน์อะไร
กับคำง่าย-ง่ายที่ไม่มีความหมายใดเลย
เก็บมันไว้ซะดีกว่า
เผื่อวันหน้าเธอจะเห็นค่าของฉัน
แล้วค่อยมาบอกรักใหม่ก็แล้วกัน
ถึงวันนั้นค่าของมันคงมากมาย
26 มีนาคม 2545 16:04 น.
กาดาษ
แม้จะเป็นเพียงแค่จดหมายฉบับหนึ่ง
ข้อความก็ไม่ลึกซึ้งเท่าไหร่
แต่กลับทำให้ความอ่อนล้าในหัวใจ
มลายหายไปในทันที
ดีใจมาก-มากเลยรู้ไหม
ที่คนไกลยังนึกถึงฉันคนนี้
มันเป็นอะไรที่ทำให้ใจรู้สึกดี
ที่รู้ว่าคนดียังไม่ลืมกัน
26 มีนาคม 2545 16:04 น.
กาดาษ
โทร.มาหากันบ้างจะเป็นไร
จะงานยุ่งวุ่นวายอะไรนักหนา
แบ่งสักนิดไม่ได้เลยหรือ..เวลา
แค่ขอให้โทร.มา 2-3 นาทีเท่านั้น
คิดถึงเธอนะรู้ไหม
เหงา..ก็สุดหัวใจแล้วนะนั่น
ทำได้ไหม..แค่กดหมายเลขมาหากัน
แล้วพูดคุยให้รู้ว่ายังผูกพัน
เท่านั้น..จะเป็นการรบกวนกันมากไหมเธอ
26 มีนาคม 2545 12:43 น.
กาดาษ
เก็บรวบรวมความรักเมื่อครั้งเก่า
เก็บความเหงาความซึมเซาและโหยหา
เก็บทุกสิ่ง ทุกอย่างที่ผ่านมา
เก็บอดีตที่อ่อนล้า กับหัวใจด้านชาอีกหนึ่งดวง
เก็บมันไว้ในกล่องใบใหญ่-ใหญ่
แล้วแพ็คส่งให้คนไกลที่แหนหวง
ต่อไปนี้จบกันทีนะคนลวง
ฉันขอทวงอิสรภาพของหัวใจ
26 มีนาคม 2545 12:43 น.
กาดาษ
คิดถึงเธอมากรู้ไหม
เพราะเธอเป็นใครที่หัวใจฝันถึง
ยังคงมีเธอเสมอทุกห้วงคำนึง
ความรักยังตราตรึงในดวงใจ
คิดถึงจนไม่รู้ต้องทำอย่างไรแล้ว
อยากจ้องตาวาวแววที่สดใส
พร้อมกับเอื้อนเอ่ยถ้อยคำจากหัวใจ
ว่าไม่เคยมีใครที่ฉันจะคิดถึงได้มากเท่าเธอ
หน้าส่วนตัว
720
