13 มกราคม 2553 22:22 น.
จะไม่เด็ด.
ฝากจุมพิตนิทรานิราร้าง
แด่น้องนางหนึ่งนี้ที่ห่วงหวง
จำจากไกลห่างเจ้าเศร้าสุดทรวง
หมายจะล่วงข้ามฝั่งดั่งใจปอง
แหงนมองฟ้าคราหนึ่งยังซึ้งภาพ
รอยรูปทาบเทียบนั้นพระจันทร์หมอง
ละอองดาวเกลื่อนกล่นหรือสนครอง
ดนูต้องแต่หน้า...ขวัญหล้าล่องลอย
ข้าศึกรุมเข้าประชิดทิศใต้เหนือ
ช่างเร่งเชื้อไฟสงครามจำล่าถอย
วางพลหมื่นยืนประจันกั้นแนวคอย
เห็นแต่น้อยหรือครั่นคร้ามตามกำลัง
คืนมืดมิดปิดทางสว่างเพียงฟ้า
แสงจันทราจ้าละมุลอุ่นความหลัง
หวังการศึกไม่ยืดเยื้อจนเรื้อรัง
ภักดีตั้งเป็นแกนหลัก..รักเป็นรอง..
...แบบว่า
12 มกราคม 2553 18:45 น.
จะไม่เด็ด.
ม่วนแต้หนอซอเสียงจากเวียงเหนือ
ม่านฟ้าเครือเอื้องดอยข้อยสนาน
แลธาตุสูงตุงสะบัดนมัสการ
พระคู่บ้านตำนานเฟื่องเมืองเรียงราย
ย้อนเมื่อราวพฤษภาหน้าวสันต์
กลางปีนั้นได้ไปเยือนเหมือนใจหมาย
ทอดน่องเดินเพลินพิศชิดเจียงฮาย
หลงอุบายแห่งขุนเขาเหล่าล้านนา
คงพ่อขุนหนุนใจให้ไปสู่
ถิ่นไกลกู่ฤดูฝนหล่นถ้วนหน้า
ทุกหัวเมืองเรืองราษฎร์สะอาดตา
ออกจากมายังอาลัยในพรมแดน
แม้นหลายเมืองได้ยลเห็นเป็นประจักษ์
แต่หลงรักสาวปันเหนือเหลือใจแสน
ลำปางก่อนคงตระการปานเมืองแมน
ธิดาแดนจึงได้งาม..ท่ามป่าดง
...แบบว่า
11 มกราคม 2553 18:38 น.
จะไม่เด็ด.
ม่านมายาถาโถมประโลมโลก
ให้วิโยคยวบยุบสูบใฝ่หา
หวังสนองครองรูปสูบวิญญาณ์
พ่นพรรณาสาไถย์ให้นิยม
กลิ่นมายาคละคลุ้งปรุงแทบทั่ว
รู้สึกตัวกลั้วกล้ำจ้ำขื่นขม
สาบกลิ่นสางพรางกายป้ายอารมณ์
ให้จ่อมจมอยู่ภวังค์กระทั่งวาย
ปราณเหลืออยู่คู่ชีพรีบเรียกกลับ
ก่อนพังพับดับลงตรงกระหาย
เพียงมายามาลวงแล้งแจ้งอันตราย
อย่าได้หมายให้ถึงพร้อมเพื่อน้อมนำ
อยู่เพียงเราชาวโลกครองโศกเศร้า
ดีกว่าเนาว์ในมายาพาถลำ
วางชีวิตลิขิตไว้ในรูปธรรม
อย่าหลงนำความคิด...ติดมายา
..แบบว่า..รมณ์มันพาไปครับ......แต่ลึก ๆ .จะว่าไปแล้วทุกวันนี้ชีวิตเราก็มี...มายา..เป็นองค์ประกอบไปเสียแล้ว..ผมเองก็เช่นกัน
8 มกราคม 2553 19:39 น.
จะไม่เด็ด.
เฝ้าชะแง้แลมองด้วยต้องจิต
แสร้งไม่คิดแต่กลับหลงเกินปลงไหว
ด้วยสตรีที่เฝ้ามองนั้นต้องใจ
ทำเช่นไรจึงได้ปองอยู่ครองนาง
คิดอุบายหลายอย่างทุกวางท่า
ให้เหมือนว่าทรงเสน่ห์เล่ห์หนึ่งบ้าง
หวังครองใจให้อนงค์หลงหลุมพราง
หวังแอบอ้างเป็นเพื่อนเก่าเข้าตำรา
พอเผชิญเขินนักชักไปใหญ่
ปากกับใจมาขัดแย้งแกล้งหนักหนา
ขามันแข็งแรงจะก้าวราวโรยรา
คงเพียงว่ามองเธอนั้น..ผ่านทางไป
เดินคลองถมคราใดใจฉันเศร้า
ทางผ่านเขาทุกทุกคราพาหมองใหม้
จำขอห่างพ้นทางน้องด้วยข้องใจ
ใครคนใหน..คือเป้าหมาย..ในสายตา..(ของเธอ)
...แบบว่า..ชีวิตมันเศร้าอะครับ
4 มกราคม 2553 18:03 น.
จะไม่เด็ด.
สุดจะเอ่ยเผยซึ้งถึงสเน่หา
สุดพรรณาคราสมปองครองสุดสวย
สุดแสนรักสุดหวงแหนแสนระทวย
แทบอยากม้วยยามห่างตาละคราคราว
สุดเปล่าเปลี่ยวสุดเหนี่ยวรั้งสุดยั้งจิต
สุดที่คิดเศร้าผิดหวังครั้งคลาดสาว
สุดที่รักอย่าลอยเลื่อนเหมือนดวงดาว
สุดฟ้าพราวเจ้าอย่าล่วงสู่ห้วงใด
สุดสายตาฟ้าไกลในยามนี้
สุดเหลือที่จะคิดถึงซึ้งสุดไซร้
อย่าสนเท่ห์ในเสน่หาอย่ารักใคร
อย่าเหมือนไร้ซึ่งปราณี..ที่มีมา
ถ้าสุดแล้วแก้วตาจะลาจาก
จะอาจพรากไปแสนไกลสุดปลายฟ้า
โปรดอาทรร้อนจิตคิดร่ำลา
ให้รู้ว่า..สุดทางรัก..จักตัดใจ
...แบบว่า..ไม่รู้สิ
หน้าส่วนตัว
872
