14 กันยายน 2552 11:05 น.
จะไม่เด็ด.
พลิ้วเพลงรักอักษรมาอ้อนออด
มาพร่ำพรอดยอดยาใจในคำหวาน
เทพอักษรกำเนิดแล้วแพร้วพิศดาร
กระทุ้งกาลสะท้านกลอนร้อนสวาทวาย
บรรเลงกลอนอ้อนรักจนฝักใฝ่
นิมิตใดในภายหน้าอย่าได้หมาย
มาเบี่ยงเบนเจตนารมณ์ที่คมคาย
ให้ห่างหายไกลแหล่งนี้...ที่ตระการ
ไฟสุมร้อนซ่อนเปลวให้เหลวไหล
เช่นสวาทใดมาดลจิตคิดประสาน
ก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวในเสี้ยวกาล
ดุจอาหารตักใส่จานรอการกิน
พร้อมบรรเลงเพลงรักอักษรสะท้าน
ร่วมบริบาลให้บริบูรณ์จำรูญศิลป์
เพียงโลกนี้ได้เสพสุขลูกชาวดิน
ก็คงสิ้นสิ่งปรารถนา..จะคว้าครอง..
...แบบว่า
13 กันยายน 2552 17:04 น.
จะไม่เด็ด.
เจ็บเจียนตายพ่ายรักแทบตักษัย
อณูใจมลายคว้างกลางวสันต์
ดั่งเหมือนดื่มยาพิษฤทธิ์แสนพัน
น้อยหนึ่งนั้นก็เลยฝั่งวังพญายม
แสนเสียดายมาง่ายรักยอมผลักไส
ให้หวังไกลได้มีรักสมัครสม
ภวังค์รักช่างสาไถยให้นิยม
ครวญระบมระทมรักจักไม่จำ
แสนเสียดายกลายเป็นรักทำหนักจิต
สุดจะคิดถอนตัวไกลใจถลำ
หากใคร่ครวญในท่าทีที่กระทำ
คงบอบช้ำน้อยลง...กลับหลงลืม
ขอดื่มด่ำกับความหลังครั้งสุดท้าย
ก่อนฝันร้ายจะหลอนใจให้ดูดดื่ม
หากไม่มีความสามารถจะอาจลืม
คงได้ดื่ม...ยาสิ้นสวาท..อาจบรรเทา..อิอิ
..แบบว่า
13 กันยายน 2552 10:30 น.
จะไม่เด็ด.
หวลคืนมาได้ไหมอย่าใจน้อย
รู้คนคอยมันเปลี่ยวในจนใจหาย
ยามที่ลมมาอ้อนติดประชิดกาย
เหมือนว่าสายสวาทเร้าเข้าถึงทรวง
เธอแอบเผยความนัยสายลมสวาท
ที่นวยนาดอยู่ทั่วทิศด้วยสิทธิ์หวง
สาธยายร่ายเน้นเซ่นบำบวง
รักอย่าลวงเล่นแง่แปรนักเลย
ถึงยามนี้มีเสียงลมพรมข้างหู
เหมือนยอดชู้มาสู่ขวัญสลัญเผย
ให้รีบเร่งมาพลันอย่ากระนั้นเลย
ด้วยทรามเชยนั้นหวั่นไหว...ใคร่วิงวอน
จึงบอกลมฝากไปให้หวลกลับ
และจงรับคำอาลัยสู่สายสมร
หากเพราะเรานั้นต่างกันฐานันดร
บรรจถรณ์จึงเพียงฝัน...ฉันและเธอ...
...แบบว่า
12 กันยายน 2552 15:48 น.
จะไม่เด็ด.
เสียงสัพเพสัตตาที่หน้าศาล (พระภูมิ)
แว่วกังวานอยู่รำไรที่ในหู
ความสังเวชต่อสรรพสิ่งยิ่งพร่างพรู
เหมือนรับรู้ความเป็นเราซึ่งชาวดิน
ด้วยเกิดกายหมายประกอบชอบเยี่ยงอย่าง
ระบอบวางระเบียบเห็นเป็นนิจศิล
ถูกปรามาส..มาดไม่มี..ธุลีดิน
ราดมลทินเป็นรอยบาปสาบวิญญา
จึงจำกลบสยบเย็นไปเค้นแบบ
เข้าสนิทแนบกับซาตานผู้หาญกล้า
หยุดใจอ่อนที่เกาะกินสิ้นชีวา
ไปเผชิญหน้ากับอุบายมากมายกล
จนได้เป็นสองต้นแบบที่แอบอยู่
เหมือนหนึ่งผู้ผ่านมารยามาร้อยหน
เลือกแบบหนึ่งเมื่อถึงกาลประมาณตน
จะหลุดพ้นหรือจนใจ..ให้รู้กัน..อิอิ
....แบบว่า
9 กันยายน 2552 12:38 น.
จะไม่เด็ด.
วันล่วงเลยเผยเรื่องราวในคราวหนึ่ง
มีหวานซึ้งหึงระทมและสมหวัง
มีหวานหยดหมดอารมณ์ถมจีรัง
ทั้งเหนี่ยวรั้งและผลักไสไพล่ปนเป
เหตุที่เกิดมักเปิดเผยไม่เคยทราบ
ด้วยบุญบาปหรืออารมณ์คั่งถมเถ
หรือมายามาลวงเล่นเป็นพื้นเพ
ถึงเกเรทำเฉไฉใจเบี่ยงเบน
จากต่างหน้ามาร่วมชิดสนิทแนบ
เริ่มวางแบบของหัวใจให้โลกเห็น
วันล่วงเลยกลับเอนเอียงเบี่ยงประเด็น
ความว่างเว้นเป็นอาจิณกัดกินใจ
จึงเพียงว่ารักซึมซาบตราบที่หวัง
อย่าเหนี่ยวรั้งอย่าร้องขอต่อฝันใฝ่
หากว่ารักอยากผ่านเลยให้เลยไป
เทิดหัวใจให้เป็นของผองประชาชน...(โสด)...อิอิ
หน้าส่วนตัว
1191
