29 ตุลาคม 2552 15:57 น.
จะไม่เด็ด.
แหงนมองท้องฟ้า
อุราหม่นหมอง
ถึงต้องหวั่นไหว
ให้คิดถึงหน้า
ขวัญหล้านิ่มน้อง
ที่ปองต้องใจ
เดือนจางนางไร้
เหลือแค่ฝันใฝ่
หวังได้คืนมา
ท่ามดาวพราวพร่าง
กระจ่างห้วงหาว
ดวงดาวแลหา
มิเห็นหน้าจันทร์
ไหวหวั่นเหลือที่
จะหนีไกลหน้า
ลืมเพ็ญเด่นฟ้า
สิ้นแล้วมนตรา
ฟากฟ้าอาดูร
หรือเดือนมั่นหมาย
จะหายจากฟ้า
นภาสิ้นสูญ
ถึงหน้าวสันต์
ก็พลันมืดมิด
ซ่อนปิดจำรูญ
เหลือเงาอสูร
เร่งเริ่มเพิ่มพูน
จนสูญเสียขวัญ
หากขวัญเสียแล้ว
มิแคล้วต้องหาย
แพ้พ่ายหลีกหนี
ตกร่วงโปรยปราย
ให้หายจากฟ้า
สู่มหานที
ฟากฟ้ายามนี้
ไม่เหลือสุนทรีย์
จากนี้...เท่านาน
..แบบว่า
26 ตุลาคม 2552 20:28 น.
จะไม่เด็ด.
หนาวลมแนบแอบอิงจริงหวั่นไหว
ไหวหวั่นจริงอิงแอบแนบลมหนาว
มาประดังภวังค์จมถมทุกข์คราว
คราวทุกข์ถมจมภวังค์ประดังมา
ว่าเหมือนดังหลั่งไหลไปละลิ่ว
ละลิ่วไปไหลหลั่งดังเหมือนว่า
ใจเลื่อนลอยถอยร่นหนร้อยครา
คราร้อยหนร่นถอยลอยเลื่อนใจ
ไม่หวลกลับลับลงคงคืนยาก
ยากคืนคงลงลับกลับหวลไม่
ลมผ่านแล้วแนวห่างจางจืดไป
ไปจืดจางห่างแนวแล้วผ่านลม
ขมจากรักหนักหนามาหน้าหนาว
หนาวหน้ามาหนาหนักรักจากขม
ใครไหนอื่นชื่นรักภักดิ์ภิรมย์
ภิรมย์ภักดิ์รักชื่นอื่นไหนใคร...
หน้าส่วนตัว
1665
