5 กรกฎาคม 2552 17:49 น.
จะไม่เด็ด.
มหากาพย์แห่งความรัก กำเนิดมักเปี่ยมหวานชื่น
รสรักดุจหวานกลืน อันหวานอื่นหรือเปรียบปาน
ดำริแห่งความรัก คือเสริมรักสอดประสาน
จนสิ้นนิรันดร์กาล มิประมาณว่าจะสลาย
ก่อเกิดเปิดใจสอง วาดครรลองครองความหมาย
ตัดเล่ห์เพทุบาย หมดละอายวิสัยมนุษย์
แบ่งสันและปันส่วน จัดกระบวนไม่สิ้นสุด
มีช้ามีเร่งรุด แต่มิหยุดซึ่งปราถนา
มหากาพย์แห่งความรัก อาจชะงักซึ่งสเน่หา
สุดแล้วแต่ชะตา และปราถนาของหัวใจ
ฉะนั้นเรื่องมหากาพย์ กลายสภาพจากหลงไหล
ไปสู่ฝันรำไร แล้วเปลี่ยนไปเป็นชินชา
มหากาพย์มิเคยจบ มิเคยลบเลือนคุณค่า
ด้วยแฝงแห่งมนตรา ที่งามกว่ากาพย์ทั่วไป
...แบบว่า...งง..ตัวเองครับ
3 กรกฎาคม 2552 09:59 น.
จะไม่เด็ด.
กลิ่นความฝันยังระคนจนอุษาสาง
สรรพางค์ประหวั่นเพ้อละเมอหา
ภาพเอวบางดั่งเนรมิตตรึงติดตา
สุดเสน่หาพะนอเย้าเจ้ายาใจ
งามดวงหน้าพาอิ่มเอิบกำเริบรัก
ให้จมปรักสำลักฝันอันสดใส
เกลียวแห่งรักกระหวัดรัดยากตัดใจ
อยากตามไปสุดเขตขจีสีทันดร
ในความฝันเจ้าละอ่อนอ้อนให้รัก
มิวางพักถ้อยรำพันบ่วงบรรจถรณ์
สิ้นความฝันเหมือนสิ้นใจให้อาวรณ์
มิอยากนอนกลัวฝันพบ..สบหน้านวล..อิอิ
ในฝันระยับย้อย หยาดยางค์
กลิ่นกรุ่นที่สองปรางค์ อุ่นคล้อย
ตะครองกอดเอวบาง สนิทแนบ เนื้อกลอย
เรียวร่างมิด่างพร้อย ดั่งสร้อย รัศมี
..แบบว่า