29 พฤศจิกายน 2553 10:21 น.
จะไม่เด็ด.
ลมรำเพยเชยผกาช่างว้าวุ่น
กลิ่นละมุลปลิวตลบกลบนาสา
เจ้าชูช่อรอใครในพสุธา
หรือรอแสงสุริยามาโลมเชย
เฝ้าประโลมดอกฟ้ามิลาร้าง
ชะรอยทางมืนมนจนสุดเฉลย
ว่าภูมรินทร์หลงแล้วแก้วทรามเชย
ไฉนเลยเจ้าดอกงาม..หยามน้ำใจ
มองรายรอบขอบฟ้านภากาศ
มิแม้นมาดงามงดสดไสว
หากสิ้นกลิ่นดอกนี้..ที่ปรุงใจ
ควรหรือไร..จะห้ามเพลินเมินภิรมย์
โอ้แสงหล้าราตรีมีจันทร์ส่อง
ประหนึ่งมองก็สำแดงแฝงขื่นขม
จันทร์อาบฟ้าคงชื่นกลืนกมล
เราทน..หมองเศร้าเฝ้าบัวบาน
.แบบว่า
ภาพจาก...http://210.246.188.51/goverment/www.bug.com/image/bee2.jpg
20 พฤศจิกายน 2553 12:46 น.
จะไม่เด็ด.
จงไปเถิดคนดีไปข้างหน้า
อย่าได้เสียเวลากับความหลัง
ที่เคยเป็น..ที่เคยอยู่..รู้..กรรมบัง
จงไปนั่งไปเดิน...เพลินกรุงไกล
ทิ้งให้หมด..ทั้งรันทด..และโหยหา
อย่าชายตามาแลเหลียวเหนี่ยวตาใส
มองหน้าหล่อ..อยู่ที่นั่น...ตื้นตันใจ
มองให้ไกล..จะได้ไม่มีอารมณ์ (โกรธ)
เพียงเห็นเธอไปดีและมีสุข
ปลดเปลื้องทุกข์เริงร่าจนสาสม
อยู่กับฉันจมทุกข์คลุกระทม
ตั้งนานนมคงระกำ...ซ้ำขวบวัย
ทิ้งอาลัยไว้เพียง..เสียงโทรศัพท์
ช่วยมารับ..ที่หมอชิต..จะได้ไหม
เก็บกระเป๋าลงรังสิตปิดบังใคร
ลืมหัวใจ..กับบางคน..บนรถทัวร์อิอิ
แบบว่า...จินตนาการไปเรื่อย