25 เมษายน 2548 18:03 น.
..ยาสีฟัน..
ก็ทันทีที่รู้สึกว่าอยากมีความรัก
ก็อยากรู้จักอยากมีกับเขาบ้าง
ก็แค่อยากจับมือของเธอที่เบาบาง
ยิ้มให้บ้าง หัวเราะให้กัน นั้นสุขใจ
แต่ไม่รู้จะทำยังไงให้ได้ในสิ่งสิ่งนั้นสิ่งที่เรียกว่าแฟน
คนบางคนอาจให้นิยามของคำว่าแฟนแตกต่างกันออกไป
บ้างก็เป็นแบบนีEแบบนั้น ต่างกันไป
จะให้เล่าเรื่องแฟนนะหรอ เล่าทั้งวันก็ไม่จบอะ
นึกถึงเวลาที่เขาทำอะไรให้เราประทับใจนี่สิ
พูดได้แบบไม่อายเลยหละ ว่ารักเธอจ๊ะ .......
ไม่จำเป็นต้องคิดถึงเรื่องที่เสียใจ น่ะ
เรื่องที่เคยทำให้ร้องไห้นะจำไว้..
เชื่อผมสิผมรักคุณ..ผมพร้อม
พร้อมที่จะยืนข้างๆคุณไม่ว่าคุณจะหัวเราะหรือ คุณกำลังร้องไห้
เชื่อผมนะครับ ฟังแล้วดูดีเนาะว่ามั้ย....
ก็แค่นี้แหละที่อยากจะเล่าให้ฟัง .....
อ่านแล้วเห็นอะไรในข้อความต่างๆข้างบนนี้บ้างหละ........
ความรู้สึกนะ มันคือความรู้สึก มันไม่ใช่ความคิด จากที่ฟัง
ไม่ใช่สมองที่คอยสร้างกรอบให้กับตัวเอง ลองถามตัวเองสักครั้ง (สิ)
ว่า เคยเห็นคำว่ารักที่สวยงาม แบบในหนังในละคร สักครั้งไหม ...
ลองตอบแบบใช้ความรู้สึกดูสิ
ลืมไปซิละครเรื่องนั้น เพลงๆนั้น หนังสือเรื่องนั้น...ลืมมันไป..
แล้วเราก็จะรู้ว่า คนพิเศษของใจ (ที่หลายๆคนเรียกว่าแฟน)
หรือคนรัก ก็มีได้แค่จับมือ ยิ้ม หัวเราะ ทานข้าว ก็แค่นั้น
ทุกๆวันนี้สมองมันทำให้เราต้องการอะไรเวอร์กินไป
24 เมษายน 2548 16:01 น.
..ยาสีฟัน..
เปิดมาเจอกลอนนี้บอกได้เลยว่าดวงซวย
จะไปซื้อหวยเสียงโชคอันได้นั้นไม่ได้
จะบนเส้นไหว้ขออะไรก็ไม่ดีทุกอย่างไป
จะทำงานคิดไกลแค่ไหนก็จบลงที่ศูนย์..
ถามถึงความเจ็บไข้ก็เกิดเป็นบ่อยกว่าที่เคย
อยู่เฉยๆยังมีทุกข์ไม่สบายใจผุดเพิ่มพูน
บางครั้งร้ายแรงอาจจะทำให้ร่างกายไม่สมบูรณ์
บางครั้งอาจหนุนนูนนำถึงชีวิตให้วอดวายลงกว่าเดิม
จะถามถึงคู่ครองที่ดองไว้นานๆไปจบได้ง่าย น่ะจ๊ะ
ถึงแม้ว่าจะหาใหม่ยังไงก็ไม่เหมือนเดิม
คุวามสุขอันเปี่ยมด้วยความหวานนั้นไม่มีให้เพิ่มเติม
มีแต่ความโหดร้ายเติมเต็มชั่วกาลนา
ใบนี้มีทางแก้อยู่ทางเดียวนั้นง่ายนัก
เพียงรู้จักติชมตอบลงข้างล่างตอบได้ทุกเวลา
ใครเข้ามาแล้วไม่ตอบขอให้จบลงด้วยศรัทธา
ที่อ่านมาขอให้มันเกิดขึ้นกับตัวคุณ
26 ตุลาคม 2547 12:26 น.
..ยาสีฟัน..
ไม่เข้าใจ-ไม่เข้าใจ จริง-จริงนะ คนที่เข้ามา
ขอถามหน่อยว่านายเคยหลอกคุณครั้งหนึ่ง
อิอิ...ลืมไปว่ามันไม่มี..อ่ะน่ะนั่งทึ่ง
ยังตะลึงอีก น่ะ....555+ เจ้าน่าโง่
ในกลอนนี้คงต้องบอกไว้เลยนายคงมานั่งหลอก...
อิอิ...หลอกด่าต่อน่าอีกนั้นล่ะ..เจ้าน่าโง่...ขอหน่อยเสียงโห
อืม..นายถามหน่อย..คุณว่างนักใช่ไหมที่นั่งอ่านอยู่...โถ
โถ-โถ-โถ...งานบ้านงานเรื่อนมรีอีกมากทำไมไม่ทำ
ยังอีกใครที่เรียนตอนนี้ก็ต้องเรียนไม่ให้เข้าnetเล่น
หรือไปเต้น..ตามเพลงไร่สาระใช่หน้าที่.....ไม่ต้องขำ
ไม่ตลก...ทุกคนมีน่าที่ที่จะต้องทำ....นายขอย่ำ
กรุณาไปทำงานดีกว่า...ถ้าไม่มีก็ไปช่วยแม่ขายของก็ยังดี
เข้ามาในนี้มีแต่จะเสียตังเสียเวลา....
สู้เราเข้าไปหาความรู้ในสิ่งที่ควรรู้ก็ยังดี
อ๋อที่ว่าไปมันโดนเพื่อน+เราด้วยนิหว่า...โดนเราเต็มที
อ๋องั้น..ที่พูดมาขอล้อเล่น...
25 ตุลาคม 2547 01:46 น.
..ยาสีฟัน..
เธอคงพูดออกมาว่า แค่..6..เดือนเอง น่ะ
แต่ฉันนั้นจะบอกเธอว่ามันเป็นเวลาที่มากมาย...เกินคำว่าพอดี
นั้นคือ180 วัน 4320 ชั่วโมง 259200 นาที และ 15552000 วินาที
สำหรับฉัน-ฉันจะใช้คำนี้ คำว่า มันตั้ง 6 เดือนแล้วนะ สำหรับรักและผูกพัน
ฉันยอมหยุด-หยุดโทรหา หยุดคบค้าสมาคมกับเธอนั้น
มันอาจจะช่วยให้เธอดีขึ้นจริง แต่รู้ไหน..ฉันนั่งร้องให้อยู่ทุกวัน
ทั้งเจ็บใจทั้งเศร้าใจ ในความรัก ยิ่งรักมายิ่งเจ็บนัก ใจอุดตัน
เพราะ 180 วันฉันรักเธอไม่เสื่อมคลาย...
จะเป็นตายร้ายดียังไงไม่เปลี่ยนแปลง
เธอยังเป็นแรงพลักดันชีวิตฉันให้คงอยู่ ไม่เสื่อมสลาย
เธอคนเดียวในใจ จะไม่ทิ้งไม่ลืมเธอจนวันตาย..
บั้นปลายชีวิตนี้จะขอแค่เธอกลับมาเป็นคนเก่าก็พอใจ...
22 ตุลาคม 2547 11:36 น.
..ยาสีฟัน..
เอาเลย..เอาเลย...เริ่มก่อนก็เอาเลย
ไม่ต้องเอ่ยคำไดแล้วนาย...เค้าเริ่มก่อนต้องเอาคืน..
เราทำให้ดีๆก่อนแต่เค้ากลับมาทำให้นายอย่าเจ็บ...ต้องเอาคืน..
ไม่ต้องเอาคืนอย่างอื่นเอาแบบนี้เลย...ที่เคยทำ...
สัญญงสัญญาอะไรไม่ต้องสน...
คนนะคนไม่ใช่ควาย...ทำกันได้...เธอพูดมาแล้ว-แล้วคืนคำ...
เราก็ทำได้นิ..สัญญาที่เห็นว่าดีก็ยังอยู่...ไม่ต้องมาย้ำ...
นายทำแน่...แต่บางอย่างที่เธอให้ฉันแล้วไม่ทำอ่ะ...
นายก็ขอเอาที่เธอได้เอ่ยปากมา..หักลบกันให้หมดไป...
ก็มันทนไม่ไหว..เธอบอกให้ฉันทำอยู่ฝ่ายเดียวมันได้ไงล่ะ..
สิ่งที่เธอบอกกับฉันว่าจะบอกเมื่อมีใหม่...เอาไงอีกอะ...
พอแล้ว-พอแล้ว...นายไม่ขอฟังคำแก้ตัว...มันน่าเบื่อ...สุด-สุดเลย
อืม...สุดท้ายนายก็ขอบอกก่อนน่ะว่า..ที่ทำไป..
มันก็ไม่ค่อยอยากทำเพราะเพียงคำว่า..รัก...มันก็คงไม่เชย
นี้คือคำยุแยงขอคนที่ได้ชื่อว่าเพื่อน-เพื่อนที่ไม่เคยโกหกเลย
นายก็ขอนั่งเฉย-เฉยคิดไปก่อน....
*+*+*+*+*+*+*+*+*เฮ้ย...ไม่รู้จะเอาไงดี....*+*+*+*+*+*+**+*