อยากถอยห่างวังวนพ้นกระแส
ความเกิดแก่เจ็บตายในสังขาร
ธรรมดาสรรพสัตว์เกินทัดทาน
ย่อมวายปราณมิพ้นบนทางกรรม
อันรูปกายชายหญิงสิ่งสมมติ
ย่อมโทรมทรุดผุพังทั้งเจ็บช้ำ
มิอาจอยู่ยืนยงคงรูปธรรม
ใครหวังค้ำคงกายอย่าหมายมี
ทิ้งรูปกายใช้ความคิดจิตวิญญาณ
ขอก้าวผ่านวัฏฏะผละหน้าหนี
จะตามรอยต่อฝันอันสุนทรีย์
ชั่วหรือดีอยู่ที่ตนใช่คนใด
ขอปลดปล่อยลอยล่องสู่ฟองฝัน
มิปิดกั้นความจริงสิ่งยิ่งใหญ่
จิตวิญญาณแห่งตนบนทางไกล
จะก้าวไปเพียงลำพังมิยั้งหยุด!!!
๒๐/๑๐/๕๒