**..เมื่อมีเพื่อน ร่วมทาง สางพงหนาม
กับนิยาม ความจริงใจ ในวันก่อน
อย่าหวั่นหวาด คำใคร ไม่แน่นอน
ที่เที่ยวต้อน โถมทับ มันอับปาง
**..จะทอดทิ้ง ได้อย่างไร นะใจข้า
เมื่อเพื่อนยา คอยยืนหยัด อยู่เคียงข้าง
ถ้าวันใด ใครล้มลง ตรงกลางทาง
จะหอบร่าง ก้าวไกล ไปด้วยกัน
**..ไม่ต้องเที่ยว ตามมา หาความหมาย
ไม่ต้องเที่ยว ขวนขวาย คนที่ฝัน
หวังหามิตร สนิทล้น คนสำคัญ
คนคนนั้น เคียงคู่ อยู่ข้างคุณ.........
กลอนเรื่องนี้ผมแต่งให้กับ ไคริ นิจนิรันดร์ หรือว่า นกกระดาษครับ
นกกระดาษเคยเขียนกลอนน้ำใสใจจริง ผมลองเปิดอ่านดูก็เลยเพิ่งจะ
เขียนกลอนนี้ให้เขาล่ะครับ
ด้วยความหวังวดี
ก.นพดลฯ
25 ตุลาคม 2545 13:24 น. - comment id 91039
อู้ ดีจาง แต่งให้หมดเลย อิอิ

25 ตุลาคม 2545 17:02 น. - comment id 91070
^-----^ ....เพราะมากคะ ..ประทับใจมากๆเลยคะ ..ความหมาย ...ซึ้งดีจังเลย ...เยี่ยมเลยคะ ...

25 ตุลาคม 2545 19:34 น. - comment id 91103
ขอขอบคุณมากครับสำหรับความคิดเห็น... จะอยู่ได้เท่าที่โอกาสอำนวยเท่านั้นครับ
